Myśli Jana Pawła II na luty


1/ Śmierć musi ustąpić przed życiem. (...) Nie pogodzić się ze śmiercią. Nie pogodzić się ze złem. Dążyć do życia. (25.03.1989).

2/ Człowiek nie może siebie sam do końca zrozumieć bez Chrystusa. Nie może zrozumieć ani kim jest, ani jaka jest jego właściwa godność, ani jakie jest jego powołanie i ostateczne przeznaczenie (2.06.1979).

3/ Chrystus nie przestaje być wciąż otwartą księgą nauki o człowieku, o jego godności i jego prawach (2.06.1979).

4/ Czuwam – to znaczy: dostrzegam drugiego. Nie zamykam się w sobie, w ciasnym podwórku własnych interesów, czy też nawet własnych osądów (18.06.1983).

5/ Miłość do człowieka to troska o to, by zabezpieczyć to dobro i odsunąć wszelkie formy zła i niesprawiedliwości (15.06.1999).

6/ Życie, którego udziela nam Chrystus, staje się naszym własnym życiem duchowym, naszym życiem wewnętrznym (6.06.1979).

7/ Każdy człowiek szuka miłości, choć czasem czyni to wybierając zło grzechu, które stwarza pozory dobra (5.06.1999).

8/ W żywym kontakcie z Panem Jezusem rozpoczyna się i rozwija najwspanialsza działalność człowieka; nosi ona imię: praca nad sobą (6.06.1979).

9/ Jesteśmy uczniami Chrystusa – jeżeli słuchamy Jego słów; jeżeli je rozważamy, jeżeli sięgamy w głąb naszego serca, jeżeli przed Nim to serce otwieramy, jeżeli razem z Nim kształtujemy w sobie cierpliwie, wytrwale nowego człowieka (6.06.1979).

10/ Ucieczko grzesznych, matkom i ojcom przypomnij o odpowiedzialności za dar rodzicielstwa, aby nikt nie podnosił ręki na bezbronne życie, bo krew niewinnych woła z ziemi do Boga (3.05.1980).

11/ Praca nad sobą polega na tym, ażeby zbliżać się do stołów Słowa Bożego oraz Eucharystii – i czerpać z nich (6.06.1979).

12/ Dobry Pasterz zna każdego z was lepiej, niż każdy z was zna sam siebie (8.06.1979).

13/ Praca jest „dla człowieka”, a nie człowiek „dla pracy” (2.06.1997).

14/ Każdy człowiek, który wybiera światopogląd uczciwie, według własnego przekonania, zasługuje na szacunek (6.06.1979).

15/ Maksymilian Maria Kolbe odniósł zwycięstwo przez wiarę i miłość w miejscu, które było zbudowane na zaprzeczeniu wiary – wiary w Boga i wiary w człowieka (7.06.1979).

16/ Za wojnę są odpowiedzialni nie tylko ci, którzy ją bezpośrednio wywołują, ale również ci, którzy nie czynią wszystkiego, co leży w ich mocy, aby jej przeszkodzić (7.06.1979).

17/ Nic tak nie jest potrzebne człowiekowi, jak miłosierdzie Boże – owa miłość łaskawa, współczująca, wynosząca człowieka ponad jego słabość ku nieskończonym wyżynom świętości Boga (7.06.1997).

18/ Krzyż jest kolebką nowego człowieka (8.06.1979).

19/ Człowiek, który ma świadomość sensu życia, nie burzy, ale buduje przyszłość (8.06.1979).

20/ Nie można mierzyć postępu wartościami samej ekonomii (8.06.1979).

21/ Wymiar duchowy ludzkiej istoty musi znaleźć się na właściwym miejscu. Człowiek jest sobą poprzez dojrzałość swego ducha, sumienia, swego stosunku do Boga i bliźnich (8.06.1979).

22/ Nie będzie lepszym światem i lepszym porządkiem życia społecznego taki porządek, który wartościom ludzkiego ducha nie daje pierwszeństwa (8.06.1979).

23/ Poznajcie Chrystusa i dajcie się Jemu poznać (8.06.1979).

24/ Od was zależy jutrzejszy dzień. Nie lękajcie się trudu. Lękajcie się tylko lekkomyślności i małoduszności. (8.06.1979).

25/ Człowiek jest mocny świadomością celów, świadomością zadań, świadomością powinności, a także i świadomością tego, że jest miłowany (10.06.1987).

26/ Matka nie odczuwa jako niewoli, że jest uwiązana przy chorym dziecku, lecz jako afirmację swojej wolności, jako jej spełnienie (4.06.1979).

27/ Musicie być mocni mocą miłości, która jest potężniejsza niż śmierć (9.06.1979).

28/ Poprzez słowa Ewangelii obcujemy z samym centrum wydarzeń, przez które dokonało się Odkupienie świata (9.06.1979).

29/ Odkupienie świata trwa niewyczerpane i wciąż otwarte dla człowieka, dla każdego człowieka. W szczególny sposób dla tego, który cierpi (9.06.1979).